EnglishDeutschFrench PortuguêsEspañolDutch-Netherlands
 

Donaties

Donaties per 21 Januari 2018
€ 2,615.58
(na aftrek van € 1,374.30 wat op een zakelijke spaarrekening staat voor reservering schoolgeld 2018/2019)

 

6e jaar 2016

totaal ontvangen €9,060.81

5e jaar 2015

totaal ontvangen € 12,991.52

4e jaar 2014

totaal ontvangen €14,006.80

3e jaar 2013

totaal ontvangen €18,200.43
2e jaar 2012
totaal ontvangen €14,814.98

1e jaar 2010/2011
totaal ontvangen €23.031,86


Banner

Visitors Counter

515091
Home Reisverslagen Reisverslag 2007
Reisverslag 2007 PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Ingrid Kroon   
vrijdag, 11 februari 2011 13:04

2007 Kenia

03 maart – 23 maart 2007

Dit keer gingen ook een Neef en Nicht van ons mee. We zijn begonnen in Mombasa met een strandvakantie. We kregen weer een kamer aan het zwembad en diverse mensen van het hotel herkende ons nog van vorig jaar.

Met John van het hotel een toer door het Butterfly park gemaakt aan de overkant van het hotel want hij kon ook niemand anders vinden. Eerst een rondleiding door de vlindertuin gemaakt. Nu moeten we ons hierbij niets voorstellen want als je eenmaal een vlindertuin in Holland hebt gezien dan kan daar niets tegenop. Het is alleen wel grappig om te zien hoe enthousiast die mensen zijn met hun 5 doosjes waar ze de larven in bewaren. Ze vertellen heel enthousiast over het eitje, het iet wat groter eitje, de rups etc en daarna krijg je dan een rondleiding door hun 2 vlindertuinen. Houten geraamtes met een net erover en daar vliegen dan misschien maximaal 5 verschillende soorten vlinders in. Daarna een korte wandeling door het park want John had er schijnbaar niet zoveel zin in, hij zat een beetje in de put. Onderweg met John gepraat en hij is maar voor 3 weken terug bij het Bamburi Beach hotel omdat andere met vakantie waren kon hij weer even terugkomen.  Vaste contracten worden niet gegeven dus voordat er 3 maanden om zijn worden ze weer weggestuurd en iemand anders aangenomen. De dagen die ze moeten maken zijn lang ongeveer 15-17 uur per dag en daar krijgt je dan 4,00 euro voor betaalt. Dit zijn bedragen waar wij nog niet eens voor opstaan laat staan 15 uur voor werken. Hij woont tegenwoordig verderop in een dorpje met zijn moeder (zijn vader is 6 jaar geleden overleden) en zijn broer. Zijn broer heeft 2 vrouwen en 11 kinderen dus elke cent is welkom binnen het gezin om al die mondjes te voeden. Hij probeert van de tips die hij krijgt de helft op een spaarrekening te zetten tot hij weer genoeg heeft om een cursus taal te leren want hij wil zijn talenkennis uitbreiden om te kijken of hij dan wat werk kan vinden in de toeristen industrie. Uiteindelijk hebben we hem 500 shillings voor zijn studie gegeven.

De volgende dag na de lunch de tassen opgehaald voor Syprine en familie en een tas met weggeef artikelen. Om 14.00 met Jozef naar het Bombolulu center gereden, we kregen Josef zijn telefoonnummer zodat we konden sms’n wanneer we weer opgehaald wilde worden. Paul en Omari ontvingen ons en brachten ons eerst naar Syprine om daar de tassen vast neer te zetten. Daarna zijn we eerst een hele rondleiding gaan doen langs de diverse huisjes, dansuitvoeringen, werkplaats waar rolstoelen gemaakt worden, klerenmakerij, de houtbewerking afdeling en tot slot de sieraden afdeling en winkel. Ondertussen hadden we ook Joseph, de man van Syprine ontmoet en hij bracht ons om 16.00 naar hun woning. Chris onderweg nog even met een invalide wagen gereden om te kijken hoe of dat nu gaat. Bij Syprine werden we allemaal verwelkomt door Syprine, Joseph, Eugene, Donna, Evelyne (vriendin van Syprine) en haar nichtje. We pasten net met z’n alle in de kamer maar hebben gezellig gepraat, kadootjes uitgedeeld. Het leuke was dat ze de Unisys frisbees (die we al een keer eerder gestuurd hadden) gebruikte als verkoeling waaiers. We kregen lekkere Afrikaanse hapjes, aardappeltjes met een chili sausje, een soort gekruide oliebollen met een zoetzuur sausje en een soort pannenkoekjes met bruine bonen smurrie. Toen ben ik even naar buiten gegaan om een luchtje te scheppen, een sigaretje te roken. Daar dacht ik handig aan een stuk of 10 kinderen autotootjes en kralendoosjes uit te delen maar binnen een mum van tijd had ik zo’n 30 krioelende kinderen om me heen staan. Met behulp van een bewoner iedereen in een rij laten staan en toen maar uitdelen totdat ik iedereen van iets had voorzien. Daarna terug en nog even zitten praten en toen kregen wij allemaal kadootjes wat we niet verwacht hadden.  Alle 4 vieren kregen een brosje gemaakt van blikjes frisdrank, Sjaan en Ingrid kregen allebei een ketting met bijbehorende oorbellen, Chris kreeg een mooie houten wandelstok en Wenny een pracht van een Olifant. Voor Oma Kroon een wikkeldoek en voor Ingrid ook nog een paar doeken. Toen nog wat gepraat over de scholen voor Eugene en Donna en ze zullen ons papieren opsturen over beschikbare scholen en prijzen. Als het kan zullen we dan de school rechtstreeks betalen. Daarna Jozef gebeld, en die kwam ons naar ongeveer 15 minuten ophalen. Iedereen stond buiten om ons uit te zwaaien.

De volgende dag met een taxi naar Chrispinus zijn huis gereden. Het is een huurhuis waar ze met 3 gezinnen in leven. De ramen links zijn van de 3 keukens van de 3 families. De deur en het raam rechts is bij de gang naar de 3 woonkamers van de 3 families met daarachter de 3 slaapkamers. Hier werden we feestelijk ontvangen door Chrispinus met Dewelly en Clarisa (oppas van Dewelly). Er stond een Afrikaanse welkomst drankje klaar voor ons allemaal. Daarna moesten Wenny en ik allebei gaan staan en een doek wegtrekken en toen kwam er een tafel met kerstkado’s tevoorschijn. We wilden wachten met uitpakken totdat Delinnah thuis zou komen maar we moesten het meteen uitpakken van Chrispinus. Wenny kreeg een Masai Man en daar liep ook meteen een soort kakkerlak uit dus ik eerst meteen mijn schoenen weer aangetrokken want als ik ergens niet tegen kan is het wel beestjes. Ik kreeg een Masai Vrouw, Wenny een Leeuw en Ingrid een Olifant.

Wenny en ik kregen nog een kleine rondleiding door het huis waar hij 6000 KES per maand voor moeten betalen excl. Stroom en gas. Het was verschrikkelijk warm en ze hebben geen airco’s in de huizen dus eerst maar even buiten gaan staan om weer wat af te koelen. Daarna kregen we een heerlijke lunch die Chrispinus voor ons had klaargemaakt: rauwkost salade met een timbaaltje rijst en heerlijke scampi’s. Een fruitsalade als nagerecht.

Daarna is hij zijn eigen eten klaar gaan maken: mais pap met gebakken vis. Toen zijn we met zijn alle naar de school gelopen waar Solvy tegenwoordig op zit. Hier kregen we een hele rondleiding, eerst naar de Kindergarten klassen I, II en III en aansluitend naar de Klas 1, 2 en 3.

Op de eerste etage klas 4, 5 en 6 en op de derde etage klas 7 en 8. Het schooljaar begint 1 januari en eindigt 31 december. De kindergarten klassen beginnen om 08.00 tot 17.00 en de overige klassen om 07.00 tot 18.00. Degene die ons de rondleiding gaf vertelde dat 1 jaar school inclusief lunch zo’n 17.000 per jaar kost en dat is een heel ander bedrag dan de 87.000 die wij door hadden gekregen. Chrispinus gevraagd om een nieuwe rekening te vragen want dit verschil is wel erg groot. Toen bij het Kenda’s Village hotel wat gaan drinken en daarna weer terug gelopen naar het huis waar inmiddels Delinnah ook was gearriveerd en de borst zat te geven aan Dewelly. Daarna weer met de taxi terug naar het hotel.

9 maart - 06.45 opgestaan en lekker op balkon met koffie en krantje. Het nieuws van vandaag was dat de regering 40.000 extra leerkrachten aanneemt om de achterstand weg te werken (hopelijk is dit geen verkiezingsstunt want sinds 1998 zijn er geen leraren meer aangenomen) en de Keniaanse bevolking bestaat 51.5% uit vrouwen en de vrouwen verdienen gemiddeld de helft van wat de mannen verdienen. Het gemiddelde salaris van de vrouwen is beneden de 2 dollar per dag (en hier kunnen ze ook geen werkdagen van 8 uur maar meestal 12-16 uur).

Na de lunch zijn  wij met onze kado tassen voor Onesmus en Lavinda naar Jozef gelopen. Jozef was er niet vandaag dus zijn we met Michel naar de pizzeria gereden en daar gewacht tot Chrispinus zich bij ons voegde. We moesten toen eerst nog even stoppen bij de supermarkt waar Chrispinus zijn elektriciteitsrekening moest betalen en toen doorgereden naar een bar waar ook afgesproken was met Lavinda en Onesmus. Onesmus kwam als eerste maar zonder de rest van de familie. Omdat hij niet constant werk heeft is de familie terug verhuisd naar een dorp vlakbij Nairobi, daar is het leven goedkoper. Hij was speciaal voor ons terug gekomen en blijft nog een tijdje en indien geen werk gaat hij weer terug naar zijn familie. Later kwam Lavinda met Issa en hebben ze lekker gegeten, wat gekletst, cadeaus overhandigd en toen met z’n alle in de taxi.

Het leek wel een volgepropte Matatu, als eerste Onesmus afgezet en toen doorgereden naar het huis van Lavinda, zij heeft maar 1 kamer waar alles zich afspeelt, onvoorstelbaar hoe die mensen moeten leven.
Lavinda koopt momenteel groente in en probeert dat dan weer op de markt te verkopen. Dat betekent wel dat ze s’ morgens om 04.00 al in de weer is, loopt  het goed en snel dan is ze om een uur of 10-11 klaar, maar is het een slechte dag dan pas om een uur of 13.00-14.00.
Daarna teruggereden naar het hotel.

Kenia – Op Safari

10 maart – 13 maart 2007

15 maart - Wenny en Ingrid hebben de taxi met onze privé chauffeur Jozef genomen naar het Bombolulu center. Hier hebben we Syprine opgehaald en zijn we naar het hoofdpostkantoor van de pakketten in Mombasa gereden. Het feest begon al buiten voor het postkantoor want Syprine is zwaar gehandicapt en de trappen waren ongelijk, de ene keer heel lage opstap en de andere keer een achterlijke hoge opstap. Gelukkig is het goed gegaan en kon ze naar binnen. Toen moesten we in de rij maar waren snel aan de beurt. Met behulp van Jozef begreep de man achter de balie dat ik tekst en uitleg wilde hebben waarom Syprine 1485 KES moest betalen. Hij was er niet echt blij mee, liep een paar keer naar achteren en kwam uiteindelijk met de mededeling terug dat iedereen BTW moet betalen ook al is dit al gedaan in Holland en het andere gedeelte is invoerbelasting.

Verder in discussie gaan had geen zin dus toen wilde ik betalen maar dat kon niet op het postkantoor. Betalen moet je bij de National Bank of Kenia. Wenny bleef met Syprine op het postkantoor wachten en Ingrid ging met Jozef in de taxi naar de bank. Hier waren we snel aan de beurt, bedrag betaald maar toen kreeg ik een ander bonnetje terug. Ik wilde een kopie van het originele papier hebben dus moest ik het bonnetje weer teruggeven, kreeg ik weer het originele papier en kon ik voor een kopie maken. Echter eenmaal voor het kopieerapparaat werden we door een bewaker tegen gehouden want het kopieer apparaat is alleen voor eigen personeel, we moesten maar buiten ergens een kopie maken. Ingrid op de bank gewacht en Jozef voor mij naar een winkel gelopen, echter die hadden geen stroom maar in de volgende winkel gelukkig wel en voor 10 KES mocht hij een kopie maken. Het papier weer omgewisseld voor het bonnetje en toen weer terug naar het postkantoor. Eenmaal bij de balie met het betalingsbonnetje moesten we eerst weer naar een ander loket. Daar namen ze het betalingsbonnetje in en schreven een geel bonnetje uit. We kregen wel de mededeling dat we hier eerst weer een kopie van moesten maken en dat kan inderdaad alleen weer buiten de deur. Gelukkig hadden we Jozef bij ons. Die is voor ons buiten weer een winkel gaan opzoeken, en kon ook hier weer een kopie maken voor 10 KES.  Het gekopieerde bonnetje moest worden ingeleverd bij de balie die het had uitschreven en met het originele gele bonnetje en een betaling van 70 KES konden we nu eindelijk het pakket in ontvangst nemen. Heel toevallig was ook Onesmus in het postkantoor aangekomen dus nu bleven we even wachten en kijken wat hij moest betalen. Nu konden we ook het voor traject zien, hij moest zelf de doos openmaken onder toezicht van een medewerker en de aantallen tellen (ze kijken dus niet op de paklijst die er bij zit), daarna mocht alles weer terug in de doos en werd achter op de grond gezet. Hij kreeg nu ook zo’n papier en hoefde maar 1050 KES betalen. Onduidelijk waa rhet verschil in zit maar dat probeer ik wel vanuit Holland uit te vissen. Onesmes had echter pech want de bank was inmiddels gesloten dus kon hij morgen pas gaan betalen en zijn pakket uiteindelijk ophalen. Wel gevraagd of hij ook een kopie van het formulier wil maken zodat ik officiële gegevens heb om het uit te zoeken. Van Syprine kreeg ik ook nog allemaal schoolpapieren die ik thuis kan bestuderen. Toen met Jozef weer terug naar het hotel.

S’ avonds tijdens het diner ook nog even met Chrispinus gesproken en afgelopen zaterdag is het zoontje van zijn zus overleden aan de gevolgen van Malaria. Zijn zus en zwager zijn nu onder behandeling in Mombasa en hebben ook malaria. Niet zo’n prettig idee maar ja wat doe je eraan. Ook de au pair was zaterdag in eens verdwenen en Solvy met Dewelly hebben de hele dag alleen gezeten. Gisteren heeft hij eindelijk een nieuwe au-pair gevonden maar heeft nu geen vrije dagen meer tot 28 maart 2007.

 

Sponsoren

  • 100_1254.jpg
  • 2014-12-23_194653.jpg
  • demeerwinkel.jpg
  • de_generaals2.png
  • enerco.jpg
  • fairmail.jpg
  • ivn_logo.jpg
  • lisa 6 jaar.jpg
  • logocmyk-roodgrijs_ondertekst.jpg
  • maerlant_logo.jpg
  • patanisto sportsogo.jpg
  • puik_hergebruik.png
  • rewinkel.jpg
  • rotom.jpg
  • sbo_deklimop.png
  • sickman_logo.jpg
  • sponsor_debonthvanhulten.png
  • sponsor_hegashekwerk.png
  • sponsor_hevo.jpg
  • staalmarkt.jpg
  • stera.jpg
  • toko_van_joke.jpg
  • triade_juweliers.jpg
  • verzamelpunt_zaandam.jpg
  • zivas.jpg

Powered by Joomla!. Designed by: joomla templates VPS hosting plans Valid XHTML and CSS.